Depresja a ból – nowe dane kliniczne, neurobiologiczne i psychofarmakologiczne

Depresja i ból należą do najczęstszych przyczyn cierpienia psychicznego i fizycznego i wykazują między sobą wiele zależności. Autorem pierwszych opisów dolegliwości bólowych w przebiegu depresji był już Hipokrates. Powiązania depresji z bólem znajdują odzwierciedlenie w języku potocznym oraz w określeniach metaforycznych i obecne są w wielu językach. W języku polskim przykładem takich związków frazeologicznych są zwroty odnoszące się do stanów smutku czy przygnębienia: „bolesne uczucia” czy „złamane serce”. Chorzy na depresję często swój stan porównują do bólu psychicznego. Związki między depresją a bólem ilustruje także określenie „znieczulenie bolesne” (łac: anaesthesia dolorosa) odnoszące się do subiektywnego cierpienia chorego na depresję spowodowanego niezdolnością do przeżywania uczuć pozytywnych i negatywnych. Coraz więcej danych wskazuje, że tendencja do jednoczesnego odczuwania, i wyrażania, depresji i bólu może mieć uzasadnienie w częściowo wspólnym dla obu stanów podłożu neurobiologicznym, natomiast środki farmakologiczne stosowane w leczeniu depresji mają w różnym stopniu zaznaczony komponent działania przeciwbólowego.

pobierz artykuł

Polityka prywatności|Regulamin