Hans Christian Andersen

Nie żyjesz. Czyżbyś był już tylko śladem na bibule? K. I. Gałczyński

 
Hans Christian Andersen - postać znana całemu światu a w szczególności najmłodszym odbiorcom literatury. Jego baśnie zaciekawiały i zaciekawiają każde dziecko, bowiem Hans Christian Andersen posiadał niezwykłą umiejętność poruszania wyobraźni u innych i fascynowania ich swoimi dziełami. Ta zdolność do pisania bajek dla dzieci  nie ułatwiała mu jego życia prywatnego. Niektórzy piszą o nim, że był zawsze jak dziecko, pełen wrażliwości i egocentryzmu a także pozostawał w swojej wyobraźni, która uniemożliwiała mu ustabilizowanie swojego życia. W biografiach Andersena wielokrotnie pojawiają się informacje, o tym iż pisarz miał wiele kompleksów, czuł się często osamotniony i cierpiał na stany melancholijne. Jego natura, w której często było dużo lęku i niepokoju, prawdopodobnie powodowała, iż Andersen starał się uzewnętrznić przeżywane emocje czego wyrazem są jego dzieła a także jego historia życia. Autor wielu baśni urodził się w Odense, w Danii w roku 1805. Jego rodzice byli bardzo biednymi ludźmi, matka zajmowała się domem i wychowywaniem syna, zaś ojciec był czeladnikiem szewskim. Ważną rolę w dzieciństwie H. Ch. Andersena odegrała jego babcia, która zabierała często wnuka do ogrodu przyszpitalnego, w którym pracowała. Tam też mały Andersen wysłuchiwał wielu opowiadań, a niektóre z nich znalazły się w literaturze pisarza. Zdolność czytania i pisania Andersen zawdzięcza prawdopodobnie swojemu ojcu, który lubił czytać i opowiadał mu wiele baśni, budząc w nim tym samym ciekawość świata i wyobraźnię. O jego dużej wrażliwości świadczy też fakt, że już jako mało dziecko bardzo przeżywał wyjścia do teatru, a jego zabawą była gra w teatr z lalkami. Jako dorastający człowiek wyjechał do Kopenhagi, w której próbował swoich sił artystycznych, poznawał wielu bogatych przyjaciół, a także studiował. Wiele osób dziwiło się dlaczego nie założył rodziny i nie romansował jako sławny już pisarz, z innymi kobietami. W jednym z artykułów na ten temat można wyczytać, że Andersen prawdopodobnie był biseksualistą, co z pewnością w tamtejszych czasach czyniło go jeszcze bardziej zakompleksionym i zagubionym w rzeczywistości.
Pisarz zmarł w 1875 roku i zostawił po sobie niezwykłe, ponadczasowe dzieła.
 
B. K.
Polityka prywatności|Regulamin