Ocena efektywności w grupach pacjentów psychotycznych i depresyjnych - badanie pilotażowe

Przewlekły charakter zaburzeń psychicznych zmusza klinicystów do poszukiwania sposobów zapobiegania nawrotom lub przynajmniej opóźniania kolejnych epizodów chorobowych. W większości przypadków metodą leczenia jest farmakoterapia, jednak, nawet gdy stosuje się optymalne dawki, nie stanowi ona wystarczającego zabezpieczenia przed ryzykiem kolejnego nawrotu. Od połowy lat siedemdziesiątych rozwija się nowa strategia w leczeniu schizofrenii, w której podstawowym celem jest profilaktyka, rozumiana jako przeciwdziałanie powstawaniu objawów, usuwanie objawów już istniejących, zapobieganie nawrotom psychozy. Orientacja ta zakłada komplementarność, a nie przeciwstawność, farmakoterapii oraz metod psychospołecznych. Psychoedukacja to kilka sesji szkoleniowych, w czasie których uczestnicy otrzymują zestaw informacji na temat choroby i leczenia. Dotychczasowe badania potwierdzają wartość psychoedukacji jako formy oddziaływań psychospołecznych, tak w kwestii radzenia sobie z chorobą, jak i pomocy w zmniejszaniu częstotliwości jej nawrotów, wydłużaniu okresów remisji, poprawy jakości życia. Coraz częściej za element niezbędny postępowania leczniczego w schizofrenii uważana jest też terapia rodzinna. Biorąc pod uwagę koszty, jakie zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i dla systemu opieki zdrowotnej pociągają za sobą nawroty, wyniki badań wskazują na celowość zapobiegania zaostrzeniom choroby.

pobierz artykuł

Polityka prywatności|Regulamin