Virginia Woolf

„Bowiem słuszność ma filozof, który mówi, że granica między szczęściem a melancholią nie grubsza jest aniżeli ostrze noża”

Angielska pisarka i feministka uważana za jedną z czołowych postaci literatury cierpiała najprawdopodobniej na chorobę afektywną dwubiegunową. Popełniła samobójstwo w wieku 59 lat napełniając kieszenie kamieniami i skacząc do rzeki nieopodal swojego domu..

- To pewne, znowu ogarnia mnie szaleństwo. Czuję, że nie możemy przejść razem przez ten straszny czas. I tym razem nie wyzdrowieję. Zaczynam słyszeć głosy i nie mogę się skoncentrować. Więc robię to, co wydaje się najbardziej odpowiednie. Dałeś mi całą możliwą radość. Byłeś tak bardzo, jak tylko ktokolwiek mógłby. Nie wierzę, by dwoje ludzi mogłoby być bardziej szczęśliwych, dopóki nie pojawiła się ta straszna choroba. Nie mogę już dłużej walczyć, wiem że psuję twoje życie, że beze mnie mógłbyś pracować. I będziesz, wiem. Widzisz, nawet nie potrafię tego poprawnie napisać. Nie mogę czytać. Co chcę powiedzieć, to to, że zawdzięczam ci całą radość mojego życia. Byłeś niewiarygodnie cierpliwy i niezwykle dobry. Chcę powiedzieć – wszyscy to wiedzą. Jeśli ktokolwiek mógłby mnie uratować, byłbyś to ty. Wszystko mnie opuściło prócz przekonania o twojej dobroci. Nie mogę dłużej psuć twojego życia. Nie wierzę, by dwoje ludzi mogło być bardziej szczęśliwi niż my – napisała do męża w pożegnalnym liście.

Urodziła się w Londynie jako Adeline Virginia Stephen i została wykształcona przez swoich rodziców w ich dobrze ustosunkowanym domu. Rodzice Virginii pobrali się po tym jak każde z nich owdowiało, w związku z czym w ich domu mieszkały dzieci z trzech małżeństw, w tym Minny Thackeray, która była psychicznie chora i mieszkała w rodzinnym domu do momentu umieszczenia w zakładzie w 1891 roku, gdzie spędziła resztę życia.
Od najmłodszych lat miała kontakt ze środowiskiem literackim Londynu. Jej ojciec słynny historyk i publicysta był redaktorem wielkiego słownika biograficznego.
Już w młodości przeszła załamania nerwowe z powodu śmierci bliskich. Najpierw na grupę zmarła jej matka, a dwa lata później przyrodnia siostra Stella. Drugie poważne załamanie przyszło w 1904 r. po śmierci ojca. Została na krótki czas umieszczona w zakładzie psychiatrycznym po nieudanym samobójstwo (wyskoczyła przez okno).
Niektórzy badacze spekulują, że do tych ataków mógł przyczynić się fakt, że ona i jej przyrodnia siostra Vanessa mogły być seksualnie molestowane przez przyrodniego brata George’a, a być może i drugiego - Geralda.
Obraz molestowania pojawił się zresztą w jej powieści „Podróż w świat”, których doświadcza bohaterka Rachel. - Mężczyźni to bydlęta. Nienawidzę mężczyzn – napisała w niej Woolf.

Virginia wyszła za mąż za Leonarda Woolfa, urzędnika z Cejlonu w 1912 r. Wielu biografów uważa, iż małżeństwo nigdy nie zostało skonsumowane. Nie kryła bowiem przed nim, że bardziej pociągają ją kobiety. Pierwowzorem Sally Setton z jej najbardziej znanej powieści „Pani Dalloway” była jej pierwsza miłość - kuzynka Madge Vaughan. W późniejszych latach w życiu Virginii pojawiały się także inne kobiety.
- W każdej ludzkiej istocie zachodzi chwiejność między jedną płcią a drugą i często tylko strój pozwala zachować pozór męski lub niewieści, a pod spodem kryje się coś wręcz przeciwnego niż na wierzchu – czytamy „Orlando”.
W 1913 r., gdy po nawrocie depresji pisarka znów próbowała popełnić samobójstwo, tym razem połykając tabletki, trafiła do zamkniętej kliniki. Gdy z niej wyszła, mąż kupił dla niej prasę drukarską i wspólnie założyli wydawnictwo drukujące to, co napisała.
Prowadziła odważne, niespokojne, nowoczesne życie. Podobno uwielbiała szokować, a jej cięty język znany był na salonach.
W latach 40. i 50. uważana była za pisarkę trudną, a o jej książkach mówiono niewiele. Popularność zdobyła kilkanaście lat po śmierci, kiedy jej kult rozwinął się w latach 60. dzięki ruchom pacyfistycznym i feministycznym
Virginia Woolf była pierwowzorem bohaterki filmu „Godziny”, w którym główną rolę zagrała Nicole Kidman.

Polityka prywatności|Regulamin